Carta · tomo IV

A JUAN DEHORGNY, SUPERIOR DE ROMA

2 de mayo de 1652

Tipo
Carta
Tomo
IV
Página inicial
373
Metadatos
Extraídos del documento
Ver tomo

1559 [1492,IV ,373] A JUAN DEHORGNY, SUPERIOR DE ROMA 2 de mayo de 1652 Ya le hablé de mi preocupación por las prisas que, según creo, tiene el padre [Le Vazeux] en conseguir la ampliación de nuestra bula; y como me dice usted que está a punto de hacer presentar la súplica a la Sagrada Congregación, le diré expresamente que, puesto que se trata de cambiar una resolución fundamental, tomada desde el principio, y después de mucho pensarlo y encomendarlo a Dios, de entregarnos solamente al servicio de las pobres gentes del campo, renunciando para ello a la libertad de tener misiones en las ciudades, por miedo a que al final nos apegáramos tanto a ellas, por ser más atrayentes, que nos llegáramos a cansar de las otras donde la naturaleza no encuentra ninguna satisfacción; puesto que se trata, como digo, de una cosa de tanta importancia, merece ser bien digerida.

Tomo IV · p. 373

Si tenemos que pedir esta ampliación, ha de ser con la condición de que no tendremos misiones en las ciudades más que cuando los señores prelados, en cuyas diócesis tengamos fundación, nos ordenen que las hagamos, de forma que se vea que por nosotros mismos no debemos tender más que a las misiones del campo según nuestros primeros designios. 1560 [1493,IV ,374-376] AL CARDENAL ANTONIO BARBERINI, PREFECTO DE LA PROPAGANDA Eminentisime Princeps.

Litteras quibus Eminentia Sua me cohonestavit, magno quidem cum sensu venerationis et humilitatis excepi, majore sed affectu gratitudinis; iis enim satis intellexi quam memor sit nostri, quamquam congregationis nostrae alumnos qui modo in insula Madagascar versantur, foveat aestimetque, imbecilliter quidem operantes, at certe, quae Dei bonitas est, ex animo et ________ Carta 1559.

— Reg. 2, 21 Carta 1560 (CF).

— Archivo de Propaganda Fide, II Africa, n.º 248 f.º 121, original.

Texto en latín. 352

Tomo IV · p. 373

voluntate.

Equidem omnino jam diu cogitabam, Eminentissime Cardinalis, de mittendis quibusdam operariis novis in dictam insulam, remque jam apud me digerebam velut peractam; verum illi quos penes est tota navigatio, quique ad Indos solent vela facere, non aussi sunt mari se credere, navigio scilicet prohibiti longo jam usu debilitato et ipsa vetustate parum fido, necnon etiam anni tempestate deterriti, quae, ut jam processit, ita minus opportuna est navigationi; rem igitur totam in mensem septembrem distulerunt, quo quidem quatuor isti operati, pridem destinati huic Missioni, Deo favente, profisciscentur, si Sacrae Congregationi ita visum fuerit.

Porro nos Roma admoniti navibus Portu-Galliae utique nostros posse transmitti super his D.

Dominum Legatum (ne quid intentatum relinqueremus) allocuti sumus.

Ille naves per insulam Madagascar nullo modo transire, attamen, si e re nostra esset, effecturum se ait ut illi Goae redderentur; sed quum nil Goae cum praedicta insula commercii fit, occasionem hanc tamquam alienam dimisimus.

Tomo IV · página PDF 355

Eo res nostrae adductae sunt, Eminentissime Cardinalis; opperimur commoditatem; quae cum se obtulerit, ad nutum Eminentiae Suae mittemus qui omni ope annittantur eos populos ignorantiae tenebris involutos eruere ad admirabile lumen veritatis.

Interim Deum optimum maximum incessanter rogabimus ut Eminentiam Suam, quae nos voluntate propensiori demeretur, uberiori semper gratia cumulet, ipsique partem fructus quem exigua nostra haec congregatio faciet potissimum ascribat.

Eminentiae Vestrae humillimus ac devotissimus servus.

V ICENTIUS A PAULO, superior generalis congregationis Missionis Parisiis, 5º nonas maii 1 1652 TRADUCCIÓN Eminentísimo señor: He recibido con vivos sentimientos de respeto, de humildad y sobre todo de gratitud la carta con que Su Eminencia ________ 1. 3 de mayo. 353

Tomo IV · página PDF 355

ha querido honrarme, y que no sólo es testigo del recuerdo que conserva de nosotros, sino también de la benevolencia y el interés que tiene para con los nuestros que trabajan en la isla de Madagascar, muy poquitos, como es cierto, pero con toda su alma y su buena voluntad.

Ya hace tiempo que pensaba, Eminentísimo señor, enviar nuevos obreros a aquella isla, considerando la cosa como ya hecha.

Pero las personas de las que dependen los viajes por mar y que suelen hacerse a la vela en dirección a las Indias no se han atrevido a confiar a la mar su único barco, deteriorado por un largo uso, especialmente en una estación del año poco propicia para la navegación, y han retrasado su partida hasta el mes de septiembre.

Entonces haremos partir, si Dios lo permite y esa Sagrada Congregación lo acepta, a los cuatro obreros destinados a esa Misión.

Tomo IV · página PDF 356

Cuando desde Roma nos avisaron que los nuestros podían ocupar un sitio en los navíos portugueses, como estábamos deseosos de no dejar perder ninguna ocasión, hablamos de ello al señor legado; éste nos ha contestado que esas embarcaciones no tocaban a Madagascar, pero que si nos interesaba él las haría pasar por Goa.

Mas como entre Goa y aquella isla no hay ningún tráfico, hemos desistido de este proyecto.

Así siguen las cosas, Eminentísimo señor; estamos esperando la ocasión; cuando se presente, a la menor señal de Su Eminencia, enviaremos obreros que trabajen con todas sus fuerzas por levantar el brillante sol de la verdad sobre esos pueblos, sepultados todavía en las tinieblas de la ignorancia.

Entretanto no cesaremos de pedir a Dios omnipotente por Su Eminencia? cuya benevolencia es tan grande con nosotros, para que le colme de sus gracias más abundantes y le aplique especialmente una parte de los frutos que nuestra pequeña compañía obtendrá con sus trabajos.

De Su Eminencia humildísimo y devotísimo servidor.

V ICENTE DEPAUL superior general de la congregación de la Misión París, día 5 antes de las nonas de mayo de 1652. 354

Tomo IV · página PDF 356

VINCENTIUS es una herramienta de consulta. Para trabajos académicos recomendamos verificar siempre la referencia en la edición original indicada.

Volver arriba VicenPlay